Otistiklerde Müzikle Terapinin Doğuşu

Kurucusu: Arjantinli çocuk psikyatrist ve müzik terapisi uzmanı Rolando O.Benenzon.

Teorik Temel: Yıllar boyu süren araştırmalar sonucunda, şu kanâatlere varmıştır Benenzon:

1-Otistik soyutlanma, doğum öncesindeki ruh hâlinin doğum sonrasında süreklilik arz ettiği patolojik bir rahatsızlıktır.

2-Dış dünyadan ürken otistik bir çocuğa, sanki doğum öncesindeki evredeymişçesine yaklaşmak gerekir.

3-Camdan bir fanusun içinde yaşayan otistik çocuğu, anne karnındayken duyumsamaya alıştığı uyaranlar aracılığı ile dış dünyaya alıştırmak daha kolaydır. Kimi vakalarda ise ISO prensibinin uygulanmasıdır açılımı sağlayan.

ISO Prensibi: Depresif üzüntü içinde olan bir insan, duyduğu hüzünlü bir ezgiden etkilenir. Oysa düşüncelerinin hızla aktığı karmaşık bir günde, daha hareketli bir müziğe eğilim duyacağı muhakkak.
Bu düşüncelerden hareketle ISO (aynılık ilkesi) prensibini geliştiren Rolando, onu müzik terapisinin temel taşı olarak kabul eder.
Burada izlenecek yol, hastanın zihinsel süratini yansıtacak bir müziğin dış dünyada çalınması, dolayısıyla da terapiyi uygulayan kişi ile hasta arasındaki iletişimi sağlayacak bir köprünün kurulmasıdır.

Tedavi Yöntemi: Tedavi üç aşamada gerçekleşir; ilk aşamada, otistik çocuğun içinde bulunduğu gerileme evresini yansıtan müzik seslerine baş vurulur. Hemen ardından, eğer imkanlar elverişli ise ikinci aşamaya geçen uzman kişi, hâlihazırda açılmış bulunan iletişim kanallarını kullanarak hastaya doğrudan ulaşmayı dener.

Üçüncü aşamada ise, bir önceki safhada gerçekleşen iletişimin sınırları genişletilir; özellikle ailesi ve aynı ortamı paylaştığı diğer insanlarla olan iletişim yollarını açmanın çareleri aranmalıdır bu aşamada.

Etkileri: Müzik, diğer beyin işlevleri aksamaya uğramışsa bile, bağımsız bir merkez tarafından algılanıp değerlendirilen bir dış uyarandır adetâ!
Beyin işlevlerindeki aksaklıktan dolayı konuşmakta ve iletişim kurmakta olağanüstü zorluklar yaşayan kimi otistik çocukların, müzik terapisi ile gelişime meylettikleri gözlemlenebilir. Fakat buna rağmen, sözel olmayan bu tür teşviklerin, en nihâyetinde konuşma yetisini harekete geçirebilecek tedavi yollarını destekleyici bir aracı kabul edilmesi gerekir.